مقایسه تلفظ شناسه سوم شخص مفرد در لهجههای محاورهای معیار و اصفهانی در چارچوب نظریه بهینگی | ||
| جستارهای زبانی | ||
| Article 4, Volume 6, Issue 7, 1394, Pages 73-85 PDF (338.88 K) | ||
| Author | ||
| بشیر جم* | ||
| استادیار زبان انگلیسی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| Abstract | ||
| شناسه سوم شخص مفرد، یعنی /-ad/ در لهجه محاورهای معیار بهصورت [e] و در لهجه اصفهانی بهصورت [ed] تلفظ میشود. تلفظ معیار نتیجه حذف همخوان /d/ و تبدیل واکه /a/ به [e]است. ولی در لهجه اصفهانی همخوان /d/ حذف نمیشود، بلکه فقط واکه /a/ به [e] تبدیل میشود. همچنین، در هر دو لهجه محاورهای معیار و اصفهانی اگرآخرین واج فعل واکه /A/ باشد همخوان /d/ حذف نمیشود، واکة/a/ نیز به واکه [e] تبدیل نمیشود، بلکه حذف میشود. درنتیجه، شناسه سوم شخص مفرد به صورت [d] تلفظ میشود. هدف این مقاله این است که دلایل تلفظ شناسه سوم شخص مفرد به این سه صورت مختلف، در چارچوب نظریۀ بهینگی (Vide. Prince & Smolensky, 1993/ 2004) از طریق دستیابی به رتبهبندهای دربرگیرنده از محدودیتهای مختلف مورد تحلیل و تبیین قرار بگیرد. در این پژوهش پیش از ورود به مباحث نظریه بهینگی استدلال میشود که حذف همخوان /d/ زمینهچین تبدیل واکه /a/ به [e]در لهجه محاورهای معیار است. همچنین، استدلال میشود که اگرچه تبدیل واکه /a/ به [e]در هر دو لهجه محاورهای معیار و اصفهانی رخ میدهد، دو محدودیت نشانداری مختلف عامل رخداد این فرآیند در هریک از این دو لهجه هستند. این پژوهش به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام گرفته است. واژگان کلیدی: شناسه سوم شخص مفرد، حذف پایانی، بالارفتگی، لهجه اصفهانی، نظریۀ بهینگی | ||
| Keywords | ||
| واژههای کلیدی: شناسه سوم شخص مفرد; حذف پایانی; بالا رفتگی; لهجه اصفهانی; نظریۀ بهینگی | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 270 PDF Download: 120 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,174 |
| Number of Articles | 24,684 |
| Article View | 25,076,726 |
| PDF Download | 17,776,712 |