بررسی انواع زمان در دفتر چهارم، پنجم و ششم «مثنوی» با رویکرد «سبکشناسی رایانشی- پیکرهای» | ||
| جستارهای زبانی | ||
| Article 9, Volume 5, Issue 1, 1393, Pages 167-190 PDF (661.35 K) | ||
| Authors | ||
| پروین دخت مشهور1; غلام محمد فقیری* 2 | ||
| 1دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، خراسان رضوی، ایران | ||
| 2دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، خراسان رضوی، ایران | ||
| Abstract | ||
| در مقاله حاضر، توزیع بسامدی و درصدی انواع زمان را در سه دفتر چهارم، پنجم و ششم مثنوی با رویکرد «سبک شناسی رایانشی – پیکره ای» بررسی کرده ایم که هدف از آن، کشف جنبه هایی از صدای دستوری، سبک روایی و میزان واقع گرایی در دفاتر ذکر شده است. مبانی نظری و کاربردی پژوهش، تلفیقی از «نظریه نقش گرایی هلیدی» و دستور سنتی فارسی است و پیکره زبانی آن شامل15890 فعل است که به روش نمونه گیری نظام مند از جامعه آماری دفاتر فوق، انتخاب و شانزده متغیر زمان در آن تحلیل شده است. یافته های آماری نشان می دهد که انواع زمان حال با 64 درصد، بیشترین و آینده با سه درصد کمترین بسامد را دارند، زمان گذشته نیز 35 درصد زمان ها را به خود اختصاص داده است. نمود گذشته چهار درصد و نمود حال، صفر است؛ امر، نهی و الزام نیز شامل هجده درصد می شود. درصد بالای زمان حال بیانگر این است که مولانا، فلسفه «روان شناسی انسان گرایانه» داشته و به زندگی در «اینجا و اکنون» می اندیشیده است. همچنین وی از داستان ها و رویدادهای گذشته نیز برای تبیین احوال افراد استفاده کرده که زمینه گفت وگو و چندصدایی حال و گذشته را موجب شده است. | ||
| Keywords | ||
| واژگان کلیدی: زمان; مثلث سبکی; نمود; انسانگرایانه; اینجا و اکنون | ||
|
Statistics Article View: 322 PDF Download: 206 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,774,143 |
| PDF Download | 18,603,679 |