مطالعه تطبیقی شاعرانگی در آثار سپهری و آندو | ||
| پژوهش های ادبیات تطبیقی | ||
| Article 1, Volume 10, Issue 1 - Serial Number 31, 1401, Pages 1-31 PDF (389.33 K) | ||
| Document Type: پژوهشی اصیل | ||
| Authors | ||
| رکسانا عفراوی* 1; الهام پرویزی2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2دانشگاه خوارزمی | ||
| Abstract | ||
| شعرهای سهراب سپهریِ شاعر و بناهای تادائو آندویِ معمار آثاری هستند بر ساخته از کلمات و بتن که در بردارنده نوعی شاعرانگیاند. در این پژوهش پس از استخراج مؤلفههای شاعرانگی در آثار دو هنرمند، ریسمانی نامرئی میان آنها دریافته و بر این نکته دست یافته که سرچشمه شاعرانگی در کار این دو هنرمند، متأثر از آیین ذن، به مانند شعرهای هایکوست، که نه حاصل تخیل، بل تصویری از واقعیت به سودای ارتباط است، و این ارتباط از طریق استقرار یک «فضا» فراچشم میآید. مبنای نظری این پژوهش اندیشه هیدگر در باب حقیقت یا همان معناست. هیدگر بر این اعتقاد است که سرچشمه حقیقتِ چیزها با توضیح به وسیله کلمات ممکن نیست. خود چیز است که کشف و پدیداری حقیقت است. نیروی هنر بر بستر شاعرانگی به پدیداری حقیقت چیزها کمک می کند تا معنایی پدید آید که برگرفته از جهان دیگریست که با کلمات به بیان درنمی آید؛ چراکه به صورتی پراکنده در ناخودآگاه اثر نهان است و به هنگام اتصال به فضای اثر، دریافت میشود که چیزی جز ارتباط با فضای اثر نیست. و اما مسئله این مقاله این است: حقیقت یا معنایی که به کلام درنمی آیند، چگونه در شعر سهراب سپهری و معماری تادائو آندو زبان می گشاید؟ و مفروضه را در قالب پاسخ می توان چنین در نظر آورد که زبان شاعرانه بستر کار دو هنرمند، فراتر از کلمات، زبان می گشاید تا معنایی بیافریند که چیزی جز ارتباط با فضای اثر نیست. | ||
| Keywords | ||
| کلیدواژگان: ادبیات تطبیقی; شعر; معماری; تادائو آندو; سهراب سپهری; شاعرانگی; فضای اثر | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 255 PDF Download: 130 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,778,725 |
| PDF Download | 18,603,833 |