گوتیک در ادبیات داستانی | ||
| پژوهش های ادبیات تطبیقی | ||
| Article 9, Volume 1, Issue 1, 1392, Pages 161-191 PDF (231.78 K) | ||
| Authors | ||
| محمدرضا نصراصفهانی1; فضلالله خدادادی* 2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| Abstract | ||
| واژه «گوتیک» صفتی است که به شکل ضمنی به انتساب یا تعلق چیزی به قوم «گوت» اشاره می کند. همچنین گوتیک نام یک ژانر ادبی است که در دهه 1760 تا 1820 به وجود آمد و هنوز هم به اشکال گوناگون دیده می شود. محیط های این ژانر معمولاً قصرهای دربسته، ویرانه ها و زمین های متروک هستند. ادبیات گوتیک را باید شاخه ای از مکتب رمانتیسم یا پیش رمانتیسم به شمار آورد. داستان های گوتیک بیشتر حکایت های تیره و تاری از معماها، هراس ها و امور ماورائی هستند که حول یک راز مخفی و وحشتناک شکل گرفته اند. گوتیک سبکی در معماری و مجسمه سازی مربوط به قوم گوت ها بود که علاوه بر معماری و هنر وارد ادبیات نیز شد. در این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به بررسی عناصر گوتیک در ادبیات داستانی می پردازیم. | ||
| Keywords | ||
| واژگان کلیدی: گوتیک; وحشت; هراس; ادگار آلنپو; گوتیک ایرانی | ||
|
Statistics Article View: 330 PDF Download: 107 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,774,161 |
| PDF Download | 18,603,679 |