الهامگر شعر عمعق | ||
| پژوهشهای ادبی | ||
| Article 7, Volume 8, Issue 34, 1391, Pages 155-172 PDF (288.72 K) | ||
| Author | ||
| علیرضا شعبانلو | ||
| پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی | ||
| Abstract | ||
| در این مقاله، نخست دیدگاههای قدما و متأخران درباره خاستگاه شعر عرضه، و سپس به بررسی اشعار عمعق بخارایی با عنایت به نظریه روانشناسان درباره تأثیر ناخودآگاه از طریق خواب و رؤیا در سرودن شعر و الهام شاعرانه پرداخته شده است. پیشینیان باور داشتند که شعر را موجودات خارجی و غیبی به شاعر الهام میکنند. در روانشناسی و نقد ادبی معاصر، سرچشمه الهام را در ناخودآگاه شاعر میدانند. عوامل الهام شعر، چه بیرونی باشد چه درونی، هنگام خواب و ناهوشیاری فعّالتراست؛ زیرا خواب عرصه فعّالیّت ناخود آگاه است. نیازهایی که به سوی ناخودآگاه رانده شدهاست خود را در قالب رؤیا بروز میدهد و اسرار پنهان ضمیر ناخودآگاه را آشکار میسازد. عمعق چون بسیاری از شاعران مدعی است بسیاری از وقایع شعرش در خواب از سوی خیال به او القا شده است. ضمیر ناخود آگاه عمعق، که میتوان از آن به الهامگر (تابعه) شعر وی تعبیر کرد، نمودهای گونهگونی دارد؛ گاهی به صورت خیال یار ظاهر میشود؛ گاهی نسیم زلف معشوق است که تجسّم مییابد؛ زمانی هم رسول و پیک بخت است. موضوع، فرم و طرح اصلی قصایدی که از زبان الهامگر نقل میشود بسیار مانند هم است. | ||
| Keywords | ||
| الهام و تابعه درشعر کلاسیک; رؤیا در شعر عمعق ناخودآگاه در شعر عمعق بخارایی | ||
|
Statistics Article View: 211 PDF Download: 59 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,880 |
| Article View | 28,811,693 |
| PDF Download | 18,607,122 |