تجربۀ زیستۀ مهاجران قوم لَک از روابط و پیوندهای خویشاوندی و قومی (مطالعۀ موردی: مهاجران کوهدشتی ساکن تهران) | ||
| فرهنگ و ادبیات عامه | ||
| Article 1, Volume 12, Issue 60, 1403, Pages 1-41 PDF (811.8 K) | ||
| Document Type: پژوهشی اصیل | ||
| DOI: 10.48311/cfl.12.60.2 | ||
| Authors | ||
| مجتبی حمایت خواه* 1; اکرم باقری2; رحمان باقری3 | ||
| 1استادیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران | ||
| 2فرهنگی و کارشناس ارشد جامعهشناسی | ||
| 3عضو هیأت علمی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران | ||
| Abstract | ||
| پژوهش حاضر با هدف مطالعۀ پیوندها و روابط خویشاوندی و قومی مهاجران لَک ساکن محلۀ نظامآباد شهر تهران با روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شده است. دادهها با روش مصاحبۀ عمیق با 21 شرکتکننده جمعآوری و با روش هفتمرحلهای کلایزی تحلیل شدند که نُه مقولۀ فرعی و یک مقولۀ مرکزی بهدست آمد. مقولات فرعی شامل غلبۀ ازدواج درونگروهی (درونقومی)، اختلاف نسلی، احساس تعلق اجتماعی و مکانی، استمرار مناسبات با زادگاه، استمرار روابط با هممحلهایها، سادهکردن ارتباطات، محدود شدن تعاملات، پایبندی به رسوم قومیِ محلی و حفظ همبستگی و مقولۀ مرکزیِ «کوشش برای حفظ پیوندهای محلهای و زادگاهی» بود. مهاجران بهویژه نسل اول، بر نگهداشت و تداوم تعاملات و ارتباطات خود با لکهای ساکن محلۀ نظامآباد و با خویشاوندان ساکن شهرستان کوهدشت تمایل و تأکید داشتند و به شیوههای مختلفی احساس تعلق خود را به زادگاه نشان میدادند. با توجه به تفاوت ملموس در تجربۀ جامعهپذیریِ نسل اول و نسلهای بعدی مهاجران، ممکن است منابع هویتبخشِ سنتی بهتدریج مورد بازاندیشی قرار بگیرند و به دنبال آن پیوندها و روابط آنان با هم و با زادگاه دگرگون شود و چهبسا نوع و شیوۀ عمل نسلهای بعدی، بیشتر در راستای همگونی با فرهنگ جامعۀ میزبان باشد و تعلق و پایبندی آنان به مؤلفههای فرهنگِ زادگاه قومی شکل نمادین بهخود بگیرد. | ||
| Keywords | ||
| فرهنگ; تجربۀ زیسته; مهاجران; قوم لَک; پیوندها و روابط خویشاوندی | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 511 PDF Download: 151 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,786,325 |
| PDF Download | 18,604,424 |