«اطوزنامه»ی ملافوقی، مرامنامه پرپوچگویی | ||
| فصلنامه نقد ادبی | ||
| Article 6, Volume 13, Issue 52, 1399, Pages 139-168 PDF (828.04 K) | ||
| Document Type: پژوهشی -نظری اصیل | ||
| Authors | ||
| فاطمه زمانی* 1; محمد رضایی2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کوثر بجنورد | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان | ||
| Abstract | ||
| طرز «تزریق» یکی از سبکهای رایج و شناختهشده میانه سده دهم در شعر فارسی است که به اشعار مسلوبالمعنی، مضحک، مهمل و هزلآمیز اطلاق میشده و اغلب با عباراتی مطایبهآمیز و الفاظی رکیک و گاه دور از هنجارهای اخلاقی معمول در شعر و نثر فارسی رواج یافته است. در بین شاعران تزریقگوی، فوقی یزدی که تمام آثار خود را در این سبک نوشته، با وضع اصطلاح «پرپوچ»، واژهای فارسی و بهمراتب گویاتر و رساتر از «تزریق» ارائه کرده است. وی در مقدمه «اطوزنامه» و درضمن اشعار خویش به مبانی فکری و مختصات ادبی این سبک اشاره کرده است که میتوان آن را مرامنامه شاعران «پرپوچگو» و بهحقیقت نام اعظم معنازدگی دانست. در مقاله حاضر، ابتدا اصطلاح «پرپوچ» و دلالتهای معنایی و عوامل سازنده آن معرفی شده؛ سپس با تکیه بر اشعار فوقی یزدی، به مهمترین عوامل رواج این سبک، همانند واکنش نقیضهآمیز به شاعران طرز خیال دور، مفاسد اخلاقی و نداشتن جهانبینی مرکزی، اشاره شده است؛ آنگاه مختصات ادبی پرپوچگویی، مانند هنجارشکنیهای زبانی، هزل و هجو، طنز، نقیضهگویی و کارناوالگرایی، واکاوی شده است. | ||
| Keywords | ||
| «اطوزنامه»; پرپوچ; تزریق; طنز; فوقی یزدی; نقیضهگویی; هزل | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 354 PDF Download: 113 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,781,449 |
| PDF Download | 18,604,095 |