جمهوریّت و اسلامیّت در قانون اساسی ایران؛ حاکمیّتِ دوگانه یا واحد | ||
| پژوهش های حقوق تطبیقی | ||
| Article 4, Volume 22, Issue 3 - Serial Number 101, 1397, Pages 83-104 PDF (533.06 K) | ||
| Document Type: پژوهشی اصیل | ||
| Author | ||
| علیرضا دبیرنیا* | ||
| استادیار دانشکده حقوق دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| Abstract | ||
| دو رویکرد عمده در مورد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مطرح است؛ در رویکرد اول، اصول قانون اساسی، واجد ارزش واحدی نیستند بلکه برخی از اصول در جایگاه بالاتری قرار دارند و به تبع آن، سلسله مراتب حقوقی میان اصول قانون اساسی در نظر گرفته می شود. در رویکرد دوم، مجموعه اصول قانون اساسی به عنوان یک مجموعه به هم پیوسته است و اصولاً تعارضی میان آن ها متصور نیست و در صورت وجود ابهام، اصل حاکمیّتِ مردم به عنوان معیار در نظر گرفته می شود. در تقابل میان رویکردهای مذکور، دو استنباط مختلف نیز از حاکمیّت مردم قابل تصور است که تحت عنوان حاکمیّت دوگانه و یگانه از آن یاد می شود. بر همین اساس، میان مفهوم حاکمیّت در قانون اساسی (دوگانه یا واحد) و برخورداری مردم از حق تعیین سرنوشت ( کامل یا محدود) رابطه معناداری وجود دارد. سؤال اصلی تحقیق این است که قانونگذار اساسی کدام مفهوم از حاکمیّت (دوگانه یا واحد) را مورد شناسایی قرار داده است؟ پذیرش هر یک از دو رویکرد، چه تأثیری بر حق تعیین سرنوشت مردم دارد؟ | ||
| Keywords | ||
| حاکمیّت; مشروعیّت; قانون اساسی; اسلامیّت; جمهوریّت | ||
|
Statistics Article View: 195 PDF Download: 592 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,220 |
| Number of Articles | 25,201 |
| Article View | 30,255,302 |
| PDF Download | 18,974,411 |