مطالعه تطبیقی شرط منحصر به فرد بودن در طرحهای صنعتی و مقایسه آن با شرط اصالت | ||
| پژوهش های حقوق تطبیقی | ||
| Article 4, Volume 19, Issue 2 - Serial Number 88, 1394, Pages 75-96 PDF (273.77 K) | ||
| Authors | ||
| سید حسن شبیری زنجانی** 1; سید احمد دهقانی2 | ||
| 11. استادیار دانشکده حقوق دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| 22. دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم، قم، ایران | ||
| Abstract | ||
| چکیده شرط ماهوی «منحصر به فرد بودن» یا «متمایز بودن» که در دو نظام حقوقی اتحادیه اروپا و استرالیا بهعنوان معیاری برای ارزیابی طرحهای صنعتی مورد تقاضای ثبت به کار میرود، با هدف افزایش انگیزههای طراحان و همچنین ارتقای کیفیت طرحهای صنعتی، در کنار شرط نو بودن، به حوزه شروط ماهوی حمایت از طرحهای صنعتی وارد شده است. در معیار یاد شده با کنار گذاشتن دقت موشکافانه کارشناس در ارزیابی طرح صنعتی و جایگزین کردن آن با دیدگاه «استفادهکننده آگاه» درارزیابی «صورت کلی طرح صنعتی»، تغییری در فرایند پذیرش طرحهای صنعتی ایجاد شده است. البته این دیدگاه نوپا در حقوق طرحهای صنعتی از ایرادات و ابهامات نیز مصون نمانده است. دیدگاه اصالت طرحهای صنعتی در نظام حقوقی ایران در قانون جدید ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری (مصوب 1386) با رویکردی جدید نسبت به تعریف مصطلح اصالت، به شرط ماهوی «منحصر به فرد بودن» یا «متمایز بودن» نزدیک گردیده که در این نوشتار بر آنیم تا نقاط قوت و ضعف آن را بیان کنیم. | ||
| Keywords | ||
| واژگان کلیدی: منحصر به فرد بودن; متمایز بودن; استفادهکننده آگاه; صورت کلی; اصالت | ||
|
Statistics Article View: 115 PDF Download: 100 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,196 |
| Number of Articles | 24,877 |
| Article View | 28,768,125 |
| PDF Download | 18,603,261 |