اثر اندازه دولت بر روی نرخ بیکاری در ایران | ||
| پژوهش ها و چشم اندازهای اقتصادی | ||
| Article 9, Volume 16, Issue 1, 1395, Pages 191-209 PDF (675.62 K) | ||
| Authors | ||
| منصور زراء نژاد1; عبدالکریم حسین پور* 2 | ||
| 1استاد گروه اقتصاد، دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس بوشهر | ||
| Abstract | ||
| یکی از موضوعات بحث برانگیز و نسبتاً قدیمی در اقتصاد که همواره مورد توجه اقتصاددانان بوده، موضوع مربوط به گسترش حجم و اندازه دولت و پیامدهای این امر برای متغیرهای کلان اقتصادی است. دخالت دولت و اندازه فعالیت‌های آن، نقش تعیین کننده ای در وضعیت اقتصاد دارد. از این رو، یکی از وظایف اصلی دولت، ایجاد کار برای همه به منظور رسیدن به سطح اشتغال کامل است. این تحقیق به بررسی اثر اندازه دولت بر روی نرخ بیکاری در اقتصاد ایران با استفاده از دادههای سالانه در دوره 1338 تا 1390 به روش آزمون کرانههای پسران، شین و اسمیث، مبتنی بر رویکرد تخمین مدل تصحیح خطای غیر مقید (UECM)شامل رابطه پویا و رابطه تعادلی بلند مدت می‌پردازد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که اندازه دولت، اثر مثبت و معناداری بر روی نرخ بیکاری دارد و برای کاهش نرخ بیکاری، باید اندازه دولت در اقتصاد ایران کاهش یابد. با افزایش اندازه دولت در اقتصاد، ازدحام در بخش خصوصی مخصوصاً سرمایه‌گذاری خصوصی، و در نتیجه، رشد بهرهوری و رقابت بین المللی کاهش، و نرخ بیکاری افزایش می‌یابد. ضریب ECM نشان داده است که در هر دوره، 27 درصد از عدم تعادل کوتاه مدت بیکاری در جهت رسیدن به تعادل بلند مدت، تعدیل میشود. | ||
| Keywords | ||
| نرخ بیکاری; اندازه دولت; همجمعی; آزمون کرانه ها | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 561 PDF Download: 271 |
||