نقش بحرانهای اجتماعی در ماهیت دولت در دوران پس از صدور فرمان مشروطیت در ایران | ||
| جامعهشناسی تاریخی | ||
| Article 5, Volume 5, Issue 2, 1392, Pages 119-143 PDF (197.79 K) | ||
| Authors | ||
| طلیعه خادمیان* 1; فرجاد ناطقی2 | ||
| 1استادیار جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهرانشمال | ||
| 2کارشناس ارشد جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهرانشمال | ||
| Abstract | ||
| در این مقاله شکل گیری اولین دولت مدرن در ایران در چارچوب تحلیل ساختار و عاملیت مورد بررسی جامعه شناختی قرار گرفته است. هر ساختی از کنش های پیوسته نیروهای اجتماعی شکل می گیرد و زمینه ای می شود برای کنش های آتی؛ از سوی دیگر هر کنشی نیز درون یک ساخت صورت می پذیرد که می تواند آن ساخت را تداوم بخشد یا ساختارشکنانه به گسست از آن بینجامد. در این مقاله، تأثیر دیالکتیکی یادشده را به گونه ای واکاوی می کنیم که ساختارهای اجتماعی در آستانه کشاکش های فرایند تجدد در ایران پس از صدور فرمان مشروطه زمینه ساز کنش های سیاسی بحران آفرینی می شود که در نهایت، نیروهای اجتماعی برای غلبه بر آن بحران ها به ساختی اقتدارگرایانه از سیاست روی می آورند. ساختار نظری این پژوهش با استفاده از نظریه «دولت» برتران بدیع و پی یر بیرن بوم شکل گرفته است. فرضیه تحقیق عبارت است از: میان بحران های اجتماعی و ساختار دولت رابطه وجود دارد. با استفاده از روش تاریخی (اسنادی) داده های مربوط به فرضیه تحقیق گردآوری شده و با روش تاریخی- موردی در چارچوب منطق قیاسی- قانونی، داده ها مورد تحلیل تبیینی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد تراکم بحران های اجتماعی در ایران موجب تضعیف جامعه مدنی شده و گرایش نیروهای اجتماعی به تمرکز قدرت برای حل بحران های جامعه، زمینه های سربرآوردن دولت حداکثری در ایران را فراهم کرده است. | ||
| Keywords | ||
| بحرانهای اجتماعی; جامعه خودگردان; تمرکز قدرت; بوروکراسی; دولت حداکثری | ||
|
Statistics Article View: 269 PDF Download: 82 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,174 |
| Number of Articles | 24,684 |
| Article View | 25,074,123 |
| PDF Download | 17,775,361 |