بررسی فرایند تقویت در گویش سیستانی براساس نظریۀ واجشناسی خودواحد | ||
| جستارهای زبانی | ||
| Article 1, Volume 14, Issue 2 - Serial Number 74, 1402, Pages 1-45 PDF (2.98 M) | ||
| Document Type: مقالات علمی پژوهشی | ||
| DOI: 10.29252/LRR.14.2.1 | ||
| Authors | ||
| منصوره دلارامی فر* 1; عباسعلی آهنگر2 | ||
| 1دانش آموختۀ دکتری زبانشناسی همگانی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. | ||
| 2استاد زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. | ||
| Abstract | ||
| پژوهش حاضر با استفاده از واجشناسی خودواحد گلداسمیت (1976) به بررسی فرایند تقویت در گویش سیستانی یکی از گویشهای زبان فارسی مورد تکلم در سیستان واقع در شمال استان سیستان و بلوچستان میپردازد. این پژوهش از نوع توصیفی ـ تحلیلی است. به این منظور، بیست گویشور زن و مرد، مسن و کمسواد بالای پنجاه سال بهصورت تصادفی انتخاب شدند و با استفاده از ضبط گفتار آزاد و مصاحبه به مدت بیست دقیقه از هر فرد، دادههای زبانی جمعآوری شد. سپس دادههای مورد نظر استخراج و براساس علائم آوانگاری IPA بازنمایی شدند. درنهایت، قواعد واجی شناساییشده در پیکرۀ زبانی براساس مفاهیم و اصول واجشناسی خودواحد توصیف و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرایند تقویت در گویش سیستانی بهصورت فرایندهای واجی درج همخوان چاکنایی [ʔ] در آغاز واژه، درج همخوان غلت افراشتۀ پیشین [j] و همچنین، خیشومی [n] میان دو واکه و در پایانۀ هجای پایانی، تبدیل همخوان گرفتۀ واکدار/ʁ/، به گرفتۀ بیواک [χ]، تبدیل همخوان گرفتۀ لبی-دندانی /f/ و /v/ به گرفتۀ لبی [p] و [b]، مشددسازی بین دو تکواژ و پایان برخی از واژهها، دمیدگی همخوانهای گرفتۀ بیواک بر روی آغازۀ هجای اول واژه و همخوان مشدد هجای تکیهبر و همچنین در پایانۀ مشدد هجای آخر واژه نمود مییابد. | ||
| Keywords | ||
| تقویت; واجشناسی خودواحد; گویش سیستانی; درج; مشددسازی | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 323 PDF Download: 147 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,174 |
| Number of Articles | 24,684 |
| Article View | 25,075,789 |
| PDF Download | 17,776,233 |