بازخوانی مفهوم واژه «نصاری» در قرآن کریم؛ نگاهی انتقادی به دیدگاه محدود کننده مفهوم نصاری در قرآن | ||
| جستارهای ثقلین | ||
| Article 5, Volume 11, Issue 20, 1404, Pages 85-113 PDF (583.07 K) | ||
| DOI: 10.48311/QHTS/qhts.2025.23952 | ||
| Authors | ||
| احمد سلیمانی1; کاووس روحی برندق* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| Abstract | ||
| واژه «نصاری» در قرآنکریم از جمله مفاهیمی است که در مطالعات تفسیری و زبانشناسی بحث و بررسی شده است. برخی از پژوهشگران معاصر، تلاش کردهاند این واژه را نه بهعنوان یک اصطلاح عام برای مسیحیان، بلکه به گروهی خاص از آنان محدود کنند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکردی انتقادی و با تکیه بر تحلیل آیات و مقایسه این واژه با مفاهیم و آیات مرتبط، دیدگاه مذکور را نقد کرده و شواهد متعددی برای رد آن ارائه نموده است. تحلیل آیات مرتبط با مواضع گوناگون قرآن نسبت به «نصاری»، از جمله آیات سورههای بقره، مائده و توبه نشان میدهد که این واژه به گروهی شناختهشده و اثرگذار در جامعه آن زمان اشاره دارد. در این خصوص، تقابلهای دوگانه میان «نصاری» و «یهود» نشاندهنده کاربرد گسترده این واژه در برابر یک گروه بزرگ دینی است. همچنین، آیات مرتبط با ساحت حضرت ابراهیم (ع) و نفی یهودیت و نصرانیت از ایشان، دلالت روشنی بر ماهیت عام این واژه دارد. افزون بر این، آیات مربوط به شرط ایمان و عمل صالح برای رستگاری پیروان ادیان مختلف، مؤید این نکته است که «نصاری» اشاره به عموم مسیحیان دارد و نه یک گروه خاص. ادعاهایی همچون الحاقی بودن این واژه یا عدم امکان حضور در برخی از آیات نیز نه تنها پشتوانه کافی ندارند، بلکه با سبک بیانی و انسجام ساختاری قرآن در تعارض است. در نتیجه، محدود ساختن مفهوم «نصاری» به گروهی خاص، نه تنها با شواهد قرآنی سازگار نیست، بلکه سبب نادیده گرفتن بسیاری از دلالتهای تفسیری و تاریخی میشود. | ||
| Keywords | ||
| نصاری; نصرانی; مسیحیت در قرآن; یهود | ||
| References | ||
|
| ||
|
Statistics Article View: 207 PDF Download: 82 |
||
| Number of Journals | 45 |
| Number of Issues | 2,174 |
| Number of Articles | 24,684 |
| Article View | 25,073,930 |
| PDF Download | 17,775,238 |