دوره 6، شماره 23 - ( 1397 )                   جلد 6 شماره 23 صفحات 219-244 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Investigating Desān Khāni Tradition among Turkmen. CFL. 2018; 6 (23) :219-244
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-11-28336-fa.html
گوهری نسب آرمان. مطالعۀ سنت دِسان‌خوانی در میان ترکمن‌ها. فرهنگ و ادبیات عامه. 1397; 6 (23) :219-244

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-11-28336-fa.html


کارشناس‌ارشد قوم‌موسیقی‌شناسی(اتنوموزیکولوژی)، دانشگاه تهران
چکیده:   (1408 مشاهده)
سنت داستان‌گویی تاریخی بسیار طولانی دارد و به‌عنوان گونه‌‌ای مهم از ادبیات شفاهی، در شناخت فرهنگ و ادبیات بسیار باارزش است. با‌‌ وجود این، محققان به سنت دِسان‌خوانی در میان قوم ترکمن‌ خلاف سنت‌های مشابه، بسیار کم توجه کرده­اند. دِسان‌خوانی به اجرای داستان‌های عامیانه‌ای گفته می­شود که ترکیبی از بخش‌های منثور و منظوم هستند و خُنیاگر (دِسان‌باغشی) به‌ترتیب آن‌ها را تعریف و به آوازی که با ساز همراهی می‌شود، اجرا می‌کند. این سنت شعری - موسیقاییِ شفاهی، ما را با صورتی از ادبیات شفاهی و تطور و تحول آن و شگرد‌های روایی که در آن به‌کار رفته است، آشنا می‌کند. جدای از اهمیت و نقش مهم این سنت در فرهنگ ترکمنی، داستان‌ها در سنت دِسان‌خوانی در عین داشتن خصوصیات ترکمنی، تشابهاتی با فرهنگ‌های اقوام تُرک آسیای میانه و نیز فرهنگ‌های ایرانی دارند که بر هویت التقاطیِ این فرهنگ و نقش مهم ارتباطی آن دلالت دارند. نویسنده در این مقاله سعی دارد با مطالعۀ این سنت با تمرکز بر معرفی، طبقه‌بندی و مطالعۀ داستان‌ها، مجریان (دِسان‌باغشی‌ها) و تمهیدات اجرایی، سنت دِسان‌خوانی را در میان ترکمن‌ها بررسی کند.
متن کامل [PDF 627 kb]   (556 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل |
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۹/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۷/۹/۲۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA